Ηδονική προσμονή
Δημοσιεύθηκε από highlander June 04 2010 16:14:59


«......μας απασχολούν όσα μπορούσαμε να κάνουμε και δεν κάναμε, όσα μπορούσαμε να επιτύχουμε και μας ξέφυγαν, όσα οφείλαμε να πράξουμε και στάθηκε αδύνατον να γίνουν, χωρίς δικαιολογίες και μοιρολατρικές υπεκφυγές αλλά με πείσμα και όρεξη ως Σύνδεσμος, ως ένα ζωντανό κύτταρο πιστών οπαδών του ΑΡΗ, έτσι ώστε στο μέλλον να φανούμε ακόμα πιο αντάξιοι του μεγαλείου της ομάδας που λατρεύουμε.........»


Εκτεταμένη μορφή
Θεσσαλονίκη, 04-06-2010
Ηδονική προσμονή


Κάθε γεγονός και κάθε αποτέλεσμα, όσο αντικειμενικά συγκεκριμένο κι αν είναι, από τη στιγμή που κάποιος προσπαθήσει να το περιγράψει, να το αποτιμήσει ή να το κρίνει χρησιμοποιώντας λέξεις, είναι σίγουρο πως θα το κάνει υπό το υποκειμενικό πρίσμα του τρόπου με τον οποίο αυτός αντιλαμβάνεται τα πράγματα, της οπτικής γωνίας από την οποία τα παρατηρεί και από τους απώτερους, ενδόμυχους σκοπούς του.

Με βάση τα παραπάνω μας είναι δύσκολο να χαρακτηρίσουμε τη φετινή ποδοσφαιρική χρονιά κάνοντας απλώς χρήση των ανεπαρκών και μονοσήμαντων κριτηρίων του ορισμού της λέξης «επιτυχία». ¶λλωστε και στον καθένα από μας ατομικά συμβαίνει φέτος, από τη μια η φωνή της οπαδικής καρδιάς να φωνάζει μέσα μας πως η χρονιά δεν μας πρόσφερε αυτά που ποθούσαμε κι ονειρευόμαστε αλλά ταυτόχρονα από την άλλη η Αρειανή συνείδηση και λογική μας υποδεικνύει και υπενθυμίζει μια σειρά από πρωτόγνωρες και ρηξικέλευθες, για τη χώρα στην οποία κατοικούμε και κυρίως αγωνιζόμαστε, κατακτήσεις, τις οποίες μόνο οι αγνώμονες και οι μη Αρειανοί τις προσπερνούν ελαφρά τη καρδία.

Το μόνο σίγουρο σε κάθε περίπτωση είναι πως η ποδοσφαιρική χρονιά που μας πέρασε αποτιμάται ως εξαιρετικά σημαντική. Ίσως μια από τις σημαντικότερες της ιστορίας μας. Ο βαθμός οξυδέρκειας με τον οποίο θα «επενδύσουμε» στα κέρδη αυτής της χρονιάς και αντίστοιχα ο βαθμός ειλικρίνειας και διάθεσης για αυτοκριτική με τον οποίο θα σταθούμε απέναντι στα λάθη μας, θα κρίνουν ενδεχομένως καταλυτικά και τη δυνατότητά μας να φανούμε απέναντι στις προκλήσεις που έρχονται, πιο έτοιμοι και ικανότεροι να διεκδικήσουμε και να κατακτήσουμε ό,τι μας ανήκει και ό,τι ονειρευόμαστε ως σύλλογος.

Η χρονιά ήταν σημαντική καθώς μας δόθηκε η ευκαιρία να αποδείξουμε – πρώτα στους εαυτούς μας – και μετά σε ολόκληρη την Ελλάδα όχι ποιοι ή πόσοι είμαστε αλλά το πόσο τους έχουμε ξεπεράσει όλους σε νοοτροπία, συμπεριφορά και ανάληψη οπαδικής ευθύνης. Οι ουδέτεροι που έγιναν μάρτυρες της μεγαλύτερης οπαδικής «επιδρομής», μόνο να υποψιαστούν μπορούν. Και δε μας λέει τίποτα αυτό. Η αναγνώριση με ποσοτικά κριτήρια μας αφήνει παγερά αδιάφορους. Αν δεν γίνουν ΑΡΗΣ να γουστάρουν, δε θα νιώσουν ποτέ.

Από κει και πέρα έχουμε αρκετό δρόμο να διαβούμε μέχρι να καταφέρουμε να εισπράξουμε αυτά που μας χρωστάει η ιστορία αλλά και εμείς στον εαυτό μας. Και αυτά είναι τίποτα λιγότερο από τα πάντα. Είναι προφανές ότι η οπαδική τρέλα, η αφοσίωση και η αυταπάρνηση δεν είναι αρκετές. Χρειάζεται σοφία, ωριμότητα, γνώση και πυγμή σε όλα τα επίπεδα του Αρειανού οικοδομήματος. Και αν τα δυο πρώτα αποκτώνται με το χρόνο και σε αρκετές περιπτώσεις μαθαίνοντας από λανθασμένες επιλογές του παρελθόντος, αν η γνώση είναι κάτι που αγοράζεται ή νοικιάζεται, η πυγμή είναι κάτι που κάποιος ή το έχει ή δεν το έχει.

Βιώσαμε στην πιο άμεση και δημοκρατική της έκφανση την εφαρμογή του μοντέλου διοίκησης που προκρίθηκε μέσω εκλογών να ασκήσει διοίκηση, με παρακαταθήκη της τη λαϊκή βούληση. Αν και το νεαρό του εγχειρήματος της λαϊκής διοίκησης μιας ανώνυμης αθλητικής εταιρίας επιβάλλει να σταθούμε πλάι της, με κατανόηση στις όποιες δυσκολίες, εμείς πιστεύουμε και οφείλουμε να το καταθέσουμε, ότι θα πρέπει να κατανόησουμε όλοι, πως η έλλειψη διακριτών ρόλων αποτελεί αποστηματική λοίμωξη. Όσο γρηγορότερα απομακρυνθεί από τον οργανισμό της ομάδας, τόσο μικρότερη θα είναι η πιθανότητα εμφάνισης μεταστάσεων, οι οποίες θα αποτελούν πάντα τροχοπέδη στην πρόοδο και ανάπτυξη του εγχειρήματος. Όσοι Αρειανοί είναι μέλη της Λέσχης Φίλων ΑΡΗ, ασχέτως της θέσης από την οποία προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στην ομάδα, θα πρέπει να συνειδητοποιήσουν το διακριτό ρόλο τους και το μέγεθος της ευθύνης αυτού, ως λήπτες αποφάσεων οι οποίες καθορίζουν τη νοοτροπία και την κατεύθυνση της πορείας του ποδοσφαιρικού ΑΡΗ, το παρόν και το μέλλον του. Θα πρέπει να υπερασπιστούν τους θεσμούς που υπηρετούν και τις θέσεις από τις οποίες επέλεξαν ή επελέγησαν να το κάνουν, ως μόνοι και αποκλειστικοί υπεύθυνοι αυτών, απαιτώντας και κερδίζοντας το σεβασμό όσων επέλεξαν να λειτουργούν από άλλο πόστο ή να απέχουν γενικώς. Αυτοί οι τελευταίοι, αποποιούμενοι τα δικαιώματα της συμμετοχής, της ευθύνης και άρα της κρίσης, θα πρέπει να υποστηρίξουν με τη στάση τους και τη συμπεριφορά τους, την επιλογή τους να παρακολουθούν ως θεατές τους «άλλους» να αναλαμβάνουν δράση.

Με την ευκαιρία της παραπάνω αναφοράς μας στην ύπαρξη εξωθεσμικών ρόλων στην υπηρεσία του ΑΡΗ, δε μπορούμε παρά να γράψουμε μερικές γραμμές και για τους «Ιερολοχίτες». Η σεζόν που πέρασε ήταν μια σημαντική χρονιά και για το Σύνδεσμό μας. Υλοποιήσαμε το όνειρό μας να επιστρέψουμε στα πάτρια εδάφη, στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, εκεί που γεννήθηκε ο Σύνδεσμος πριν 40 χρόνια. Πιο αποφασισμένοι, πιο οργανωμένοι και πιο συνειδητοποιημένοι από ποτέ. Θα ήταν ενδεχομένως ηρωικό να αναφερθούμε στις δυσκολίες που συναντήσαμε, στις θυσίες που απαιτήθηκαν και στις σπασμωδικές κινήσεις όσων μέχρι πρόσφατα δεν είχαν συνηθίσει την παρουσία τόσο «φιλόξενων» γειτόνων δίπλα τους. Και θα ήταν ελαφρώς ματαιόδοξο να αυτοπροβάλουμε την επιτυχία του εγχειρήματος και τη μαζική στήριξη με τις συνεχείς εγγραφές μελών. Εξάλλου το δικό μας μεγάλωμα δεν είναι καθόλου ανεξάρτητο ή άσχετο με την έκρηξη που παρατηρείται σε όλη την Αρειανή οπαδική οικογένεια, αφού κι εμείς δρούμε, ζούμε κι αναπνέουμε κάτω από την μεγάλη ομπρέλα του ΑΡΗ μας. Και το στοίχημα για μας είναι να συνεχίσουμε να το κάνουμε μένοντας πιστοί και σταθεροί στις αρχές μας, ως οπαδοί στο πέταλο, προσηλωμένοι στην οργάνωση κερκίδας, ακολουθώντας και στηρίζοντας παντού την ομάδα, με σεβασμό και βούληση συνεργασίας με όλους, απαιτώντας να εκτιμηθεί η στάση και η συνέπειά μας από άπαντες, εντός των τειχών, παρόντες. Κυρίως όμως μας απασχολούν όσα μπορούσαμε να κάνουμε και δεν κάναμε, όσα μπορούσαμε να επιτύχουμε και μας ξέφυγαν, όσα οφείλαμε να πράξουμε και στάθηκε αδύνατον να γίνουν, χωρίς δικαιολογίες και μοιρολατρικές υπεκφυγές αλλά με πείσμα και όρεξη ως Σύνδεσμος, ως ένα ζωντανό κύτταρο πιστών οπαδών του ΑΡΗ, έτσι ώστε στο μέλλον να φανούμε ακόμα πιο αντάξιοι του μεγαλείου της ομάδας που λατρεύουμε.

Θέλουμε να τονίσουμε τη δεδομένη απόφασή μας για αποδοτικότερη στήριξη στην ομάδα και να απευθύνουμε κάλεσμα σε όποιον Αρειανό παρακολουθεί, ακόμα, από μακριά το ατελείωτο Αρειανό πάρτι. Ο ¶ρης που θΆ αφήσουμε στα παιδιά μας ΘΑ ΕΙΝΑΙ πολύ καλύτερος απΆ αυτόν που εμείς βρήκαμε. Είναι ιερός όρκος και ταυτόχρονα ηδονική προσμονή.

ΑΡΗΣ, ΠΑΝΩ ΑΠΆ ΟΛΑ.

ΑΡΗΣ – ΙΔΕΑ – ΙΕΡΟΛΟΧΙΤΕΣ
Σύνδεσμος Φιλάθλων ΑΡΗ «Ιερολοχίτες» - ιδρ. 1970