ΑΡΗΣ - ΙΔΕΑ - ΙΕΡΟΛΟΧΙΤΕΣ
Δημοσιεύθηκε από highlander March 17 2010 20:30:05

Την περασμένη Δευτέρα (15/3/2010) ο Σύνδεσμος, κατΆ εξαίρεση, ενόψει του αγώνα κυπέλλου, ήταν ανοιχτός. Και το ρεπερτόριο των θεμάτων συζήτησης ήταν και αυτό ιδιαίτερα πλούσιο. Αγωνιστικά, εξωαγωνιστικά, οπαδικά, συνδεσμικά κλπ. Δύο πράγματα κυριαρχούσαν στην ατμόσφαιρα τη Δευτέρα το βράδυ: Πρώτον, η μεγάλη μας ικανοποίηση κυρίως για το γεγονός ότι οι ποδοσφαιριστές μας αγωνίστηκαν σαν να παίζαμε μέσα εμείς οι ίδιοι (τουλάχιστον αναφορικά με το πάθος και τη δύναμη). Και δεύτερον, κανένας από μας δεν είδε τον αγώνα, παρά μόνο αποσπασματικά και ελάχιστες στιγμές του.

Είναι ωραίο πράγμα να χοροπηδάς, να ουρλιάζεις, να τραγουδάς, να ανάβεις πυρσούς, να σκαρφαλώνεις σε κάγκελα, να πετάς χαρτάκια, κορδέλες και γενικώς να βγάζεις οπαδικά γούστα. Πόσο μάλλον όταν αυτά γίνονται σε έναν αγώνα που η ομάδα σου έχει πιάσει τον αντίπαλο απΆ το λαρύγγι και επί 90 λεπτά τον έχει στη φάπα.

Αντίθετα...

....



Εκτεταμένη μορφή


Την περασμένη Δευτέρα (15/3/2010) ο Σύνδεσμος, κατΆ εξαίρεση, ενόψει του αγώνα κυπέλλου, ήταν ανοιχτός. Και το ρεπερτόριο των θεμάτων συζήτησης ήταν και αυτό ιδιαίτερα πλούσιο. Αγωνιστικά, εξωαγωνιστικά, οπαδικά, συνδεσμικά κλπ. Δύο πράγματα κυριαρχούσαν στην ατμόσφαιρα τη Δευτέρα το βράδυ: Πρώτον, η μεγάλη μας ικανοποίηση κυρίως για το γεγονός ότι οι ποδοσφαιριστές μας αγωνίστηκαν σαν να παίζαμε μέσα εμείς οι ίδιοι (τουλάχιστον αναφορικά με το πάθος και τη δύναμη). Και δεύτερον, κανένας από μας δεν είδε τον αγώνα, παρά μόνο αποσπασματικά και ελάχιστες στιγμές του.

Είναι ωραίο πράγμα να χοροπηδάς, να ουρλιάζεις, να τραγουδάς, να ανάβεις πυρσούς, να σκαρφαλώνεις σε κάγκελα, να πετάς χαρτάκια, κορδέλες και γενικώς να βγάζεις οπαδικά γούστα. Πόσο μάλλον όταν αυτά γίνονται σε έναν αγώνα που η ομάδα σου έχει πιάσει τον αντίπαλο απΆ το λαρύγγι και επί 90 λεπτά τον έχει στη φάπα. Αντίθετα, είναι πολύ άχαρο όλοι γύρω σου να συμμετέχουν, να παρακολουθούν, να γιορτάζουν κι εσύ να έχεις το βλέμμα σου καρφωμένο μπρος, πίσω, πάνω, κάτω, μια στην κερκίδα, μια στο κάγκελο, μια στα πανιά, μια στις φωτιές... Κανείς δεν υποχρέωσε κανέναν γι' αυτό. Η περιφρούρηση στο συγκεκριμένο παιχνίδι ήταν κάτι που αφορούσε τους πάντες. Κι επειδή αφορούσε και στον τρόπο που αντιλαμβάνεται κανείς τον ΑΡΗ, η συμμετοχή σε αυτή δεν ήταν αναγκαστική, ασχέτως εάν θεωρούνταν επιβεβλημένη. Για μας ήταν απλά αυτονόητη. Όταν η θέληση και τα πιστεύω σου σε οδηγούν σε πράξεις, οι πράξεις με τη σειρά τους επιφέρουν ευθύνες. Κι ο μόνος τρόπος για να στηρίξεις τις πράξεις σου ή να υπερασπιστείς τις θέσεις σου είναι αναλαμβάνοντας τις ευθύνες που σου αναλογούν και πράττοντας τα αυτονόητα.

Από την πρώτη ημέρα που ο νέος Προστάτης των Πολιτών διέγνωσε «υποκρισία», εξετάζοντας επιδερμικά τη νοσηρή κατάσταση που υπάρχει στο ελληνικό ποδόσφαιρο, διαγνώσαμε κι εμείς με τη σειρά μας μια «κακοήθη υπερτροφία του προστατευτισμού» της Πολιτείας, επισημαίνοντας τον κίνδυνο πολλαπλών μεταστάσεων αποκλειστικά στα ζωτικής σημασίας κύτταρα των ανθρώπινων δικαιωμάτων και των κατοχυρωμένων ατομικών ελευθεριών. Πράγματι, οι επακόλουθες επιπλοκές ήταν λίγο πολύ αναμενόμενες: Απαγορεύσεις οργανωμένων και ελεγχόμενων μετακινήσεων, αυθαίρετα αστυνομικά μέτρα κατά μετακινούμενων μεμονωμένα πολιτών, παράνομοι και παράτυποι έλεγχοι (εκτός κι αν το «ξεβράκωμα» επιτρέπεται παντού) και πολύ πρόσφατα ψέκασμα με διάφορα χημικά αέρια σε ληγμένες συσκευασίες, μιας περιοχής μεγαλύτερης των 50 στρεμμάτων στην οποία είχαν συγκεντρωθεί πάνω από 20.000 άνθρωποι που έτρωγαν, έπιναν ή προσέρχονταν στο γήπεδο, προκειμένου να διέλθει ένα λεωφορείο, από μία προσχεδιασμένη διαδρομή και από συγκεκριμένα σημεία.

Δε θα σηκώσουμε όμως τη σημαία κατά της αστυνομοκρατίας ή της αστυνομικής ανικανότητας ψηλά στον αέρα, γιατί αυτός είναι γεμάτος από την μπόχα των «υποκρισιογόνων» ανευθυνοϋπεύθυνων. Το κάνει άλλωστε πολύ διασκεδαστικά γειτονικός του ΑΡΗ μας όμιλος, ο οποίος παράλληλα συνεχίζει τον «αγώνα» του κατά του κατεστημένου της «Παναθηναϊκής Αεροπορίας», διαφημίζοντας ομίλους παραγωγής γαλακτοκομικών προϊόντων, στο πίσω μέρος - μάλλον για να μη πολυφαίνεται - της φανέλας του, στα πλαίσια αμοιβαία ωφέλιμων εμπορικών συμφωνιών.

Ούτε και θα σηκώσουμε οποιαδήποτε άλλη σημαία οποιουδήποτε κοινωνικοπολιτικού ή εθνικοθρησκευτικού συμβολισμού, πλάι στη μόνη σημαία για την οποία υπάρχουμε, την κιτρινόμαυρη με τον ΘΕΟ, γιατί αυτό αποτελεί ταυτόχρονη αυτοαναίρεση των ΙΔΕΩΝ μας, άρα υποκριτική και ανεύθυνη στάση. Σε μια εποχή που η ελεύθερη διακίνηση ιδεών, τα δικαιώματα του ανθρώπου και οι ατομικές ελευθερίες παγκοσμίως περιστέλλονται, σε μια χώρα όπου η «δημοκρατία» και η ισονομία έχουν από καιρό μεταναστεύσει, σε μια κοινωνία όπου ο οπαδός αντιμετωπίζεται σαν ζώο και πολίτης κατηγορίας που χρήζει αφανισμού, διατηρούμε το δικαίωμα χρήσης πολιτικοκοινωνικών μηνυμάτων και συμβόλων μόνο στις περιπτώσεις που θίγονται τα δικαιώματα και τα κεκτημένα μας ως οπαδοί και συγκεκριμένα ως οπαδοί του ΑΡΗ.

Αυτό ζητάμε να απαιτούν από τους εαυτούς τους και όλοι οι οπαδοί με τους οποίους συνυπάρχουμε στην ίδια θύρα, όχι γιατί η θύρα αυτή είναι το τσιφλίκι μας ή αυτοανακηρυχθήκαμε οι θυρωροί και διαχειριστές της αλλά γιατί είναι άλλη μια θύρα του ΝΑΟΥ μας, η διαχείριση και η ευθύνη της οποίας ανήκει σε μία οργανωμένη Ποδοσφαιρική Ανώνυμη Εταιρία, που έχει το προνόμιο διοίκησης από εκλεγμένα από Αρειανούς μέλη και επομένως δεν είναι ούτε ξέφραγο αμπέλι, ούτε μπορεί να γίνει χώρος αυτοεκτόνωσης ή αυτοέκφρασης οποιουδήποτε έχει οτιδήποτε πέραν του ΑΡΗ, μέσα στο μυαλό ή την ψυχή του.

Αναφορικά με τους ΙΕΡΟΛΟΧΙΤΕΣ, ως Σύνδεσμος οπαδών του ΑΡΗ, έχουμε αποδείξει και έτσι θα συνεχίσουμε να κάνουμε, ότι συμπορευόμαστε και συνυπάρχουμε πλάι πλάι με οποιονδήποτε κρατάει τη σημαία του ΑΡΗ μας ψηλά, με την ίδια ανεκτικότητα και αλληλοσεβασμό που κάνει όλα τα μέλη μας να συστρατεύονται και εντός του Συνδέσμου, κάτω από τη σημαία του ΑΡΗ, πέρα από εξατομικευμένες, υποσυνείδητες ή συνειδητές, ψυχολογικές ανάγκες έκφρασης του ΥΠΕΡΕΓΩ. Η «καλή καρδιά» και μια κακώς νοούμενη ανεκτικότητα απέναντι σε κάθε είδους «ρεύμα» ή ιδεολογία, κατΆ επίφαση οπαδική και μακριά από τη λογική του ΑΡΗ, παρέσυραν στο παρελθόν το Σύνδεσμό μας στο να απολογείται για πράγματα που δεν έκανε (ή δεν κατάφερε να προλάβει να μη γίνουν, θα λέγαμε σήμερα) και για ζημιογόνα αποτελέσματα δυσανάλογα του μεγέθους μας. Η επανασύστασή μας δεν προέκυψε μόνο από την απέραντη ΑΡΕΙΑΝΗ ΙΔΕΑ της καρδιάς μας αλλά και από την εκλογικευμένη αντίληψη του «πράττειν υπευθύνως» στο βαθμό που μας αναλογεί. Όσοι κι αν είμαστε, οφείλουμε πρώτα να είμαστε αντάξιοι της ΙΔΕΑΣ που πρεσβεύει ο ΑΡΗΣ.

Η οποιαδήποτε στάση, θέση, πράξη, ενέργεια ή επιτηδευμένη παράλειψη καθίσταται αίολη και υποκριτική αν δεν συνοδεύεται από αντίστοιχη ανάληψη ευθύνης.

Όποιος κατάλαβε, κατάλαβε. Όποιος δεν μπορεί ή δε θέλει να καταλάβει, δεν κατάλαβε. Πάντως και τα πιο σύνθετα προβλήματα έχουν συχνά τις πιο απλές λύσεις.

ΑΡΗΣ – ΙΔΕΑ – ΙΕΡΟΛΟΧΙΤΕΣ
Σύνδεσμος Φιλάθλων ΑΡΗ «Ιερολοχίτες» - ιδρ. 1970