αυτοκριτική
Δημοσιεύθηκε από highlander June 16 2012 10:00:29

Εκτεταμένη μορφή

Όλοι μιλάμε για ενότητα, συσπείρωση, συστράτευση. Ωραίες λέξεις, οι οποίες όμως αποκτούν νόημα με πράξεις. Η ενότητα δεν επιτυγχάνεται ούτε με παραγγελιές, ούτε με ευχές. Η συσπείρωση προϋποθέτει ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ. Και η εμπιστοσύνη του κόσμου έχει κλονιστεί. Κάθε κίνηση, κάθε πρωτοβουλία οφείλει να έχει ως στόχο την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης του κόσμου, αλλιώς είναι καταδικασμένη σε ΑΠΟΤΥΧΙΑ.

Χάθηκε πολύτιμος χρόνος. Τουλάχιστον από τον περασμένο φλεβΑΡΗ, από τότε που υπήρξε δημόσια παραδοχή της διοικητικής αποτυχίας, έπρεπε να γίνουν προσπάθειες ανατροπής και όχι συντήρησης της κατάστασης. Θα έπρεπε οι αποτυχημένοι να έχουν το ελάχιστο Αρειανό σθένος, να απαλλάξουν το Σύλλογο από τις «πολύτιμες» υπηρεσίες τους. Αντ΄αυτού έκαναν τα πάντα για να γαντζωθούν στις καρέκλες τους, προτάσσοντας με θράσος και ψέματα, εκβιαστικά διλήμματα στον κόσμο του ΑΡΗ και καταδικάζοντας την ομάδα. Τον γέλασαν το λαό του ΑΡΗ και τον κοίμησαν: αντί ο κόσμος να απαιτεί καθαρές λύσεις, αποδέχτηκε μουγκός τη λύση που του πρότειναν οι δημιουργοί του προβλήματος. Η λύση, λέει, ήταν «μονόδρομος». Αλλά και στους μονόδρομους οφείλεις να μπαίνεις από τη σωστή μεριά, αλλιώς τότε είναι που τρως τα μούτρα σου. Ο κόσμος κοιμήθηκε τόσο βαθιά που ακόμα και τώρα, που έφτασε στο χείλος του γκρεμού, βρίσκεται σε λήθαργο.

Ποιος θα τον ξυπνήσει; Ποιος θα τον συσπειρώσει;

Σίγουρα όχι αυτοί που τον κοίμησαν. Σίγουρα όχι αυτοί που τον εξαπάτησαν. Σίγουρα όχι ΟΛΟΙ αυτοί που είχαν θεσμικούς ρόλους ΑΠΟ ΤΟ 2004 ΩΣ ΣΗΜΕΡΑ (και οι τριαντατόσοι - πόσοι ήταν) και ΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ για το σημερινό κατάντημα. Δε μπορούν να πείσουν όχι μόνο για τις ικανότητές τους αλλά ΙΣΩΣ ούτε για τις προθέσεις τους. Δεν είμαστε δικαστές να τους καταδικάσουμε. Οφείλουν όμως να κάτσουν στην άκρη, να ΜΗ διεκδικούν πλέον θεσμικούς ρόλους, να ΜΗΝ προσπαθούν να πρωταγωνιστήσουν στις εξελίξεις, γιατί διχάζουν και δυναμιτίζουν κάθε πιθανότητα συσπείρωσης. Θα πρέπει πρώτα να απολογηθούν, να ελεγχθούν κι ΑΝ αποκατασταθούν πλήρως, τα ξαναλέμε. Αργότερα αυτά, όμως. Τώρα προέχει η σωτηρία της ομάδας που όλοι λέΜε ότι ΜΟΝΟ με ενότητα μπορεί να υπάρξει. Αν, λοιπόν, θέλουν πραγματικά να βοηθήσουν, οφείλουν να μπούνε από μόνοι τους στο περιθώριο και οφείλουν να μαζέψουν τους προσωπολάτρες τους. Αλλιώς μόνο ζημιά κάνουν.

Και τότε ποιος θα ξεσηκώσει τον κόσμο; Ποιος θΆ αλλάξει το κλίμα της μιζέριας;

Ποιος άλλος από τους οργανωμένους οπαδούς. Αυτοί που έχουν ΚΟΙΝΟ στόχο, χωρίς ίχνος προσωπικού συμφέροντος. Αυτοί μόνο μπορούν να δώσουν το παράδειγμα της ενότητας και να πείσουν με την ανιδιοτέλειά τους. Αυτοί έχουν τη δύναμη να δώσουν το σάλπισμα της μάχης και να ακουστεί. Αυτοί μπορούν να δώσουν ελπίδα και πίστη για την τελική νίκη. Με ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΕΝΟ αγώνα, με ΚΟΙΝΕΣ συνελεύσεις, με ΚΟΙΝΕΣ ανακοινώσεις, με ΚΟΙΝΗ δράση. ETΣΙ ξεσηκώθηκε ο κόσμος στο παρελθόν, έτσι θα υπάρξει ελπίδα να ξεσηκωθεί και τώρα. Ποιους άλλους πλέον να εμπιστευτεί ο Αρειανός για να βάλει το χέρι στη μικρή ή μεγάλη τσέπη του; Ποιοι άλλοι μπορούν να εμπνεύσουν και να εγγυηθούν;

Κανείς από μόνος του δε θα έχει την ίδια επιτυχία, είτε είναι πλειοψηφία, είτε (πόσο μάλλον) είναι μειοψηφία.

Βάμος.


ΑΡΗΣ – ΙΔΕΑ – ΙΕΡΟΛΟΧΙΤΕΣ
Breaking the rules since 1970